Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Φαράγγι Ενιπέα: Μία πεζοπορική πρόκληση στους πρόποδες του Ολύμπου

Το επιβλητικό φαράγγι του Ενιπέα

Το φαράγγι του Ενιπέα βρίσκεται στους πρόποδες του Ολύμπου. Η διάσχιση του φαραγγιού αποτελεί μια πρόκληση για τους περισσότερους πεζοπόρους, διότι οι υψομετρικές αλλαγές είναι συνεχείς. Το μονοπάτι που συνδέει το Λιτόχωρο με την θέση Πριόνια μπορεί να περπατηθεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Κατά την γνώμη μας είναι προτιμότερο να ξεκινήσεις από τα Πριόνια ώστε το μεγαλύτερο μέρος να είναι κατηφορικό. 

Σε κάποια γέφυρα του Ενιπέα

Αυτό που αποφασίσαμε εμείς και προτείνουμε σε όσους θα το διασχίσουν είναι να αφήσουν το αμάξι στο Λιτόχωρο και να ανέβουν στα Πριόνια είτε με ταξί (η χρέωση ανά διαδρομή μπορεί να φτάσει τα 50€) ή με ωτοστόπ. Τα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού υπάρχει έντονη κίνηση στην διαδρομή προς Πριόνια.

Μερικά χαρακτηριστικά της διαδρομής:

1) Η αφετηρία βρίσκεται στη θέση Πριόνια σε υψόμετρο 1080 μέτρων

2)Ο τερματισμός βρίσκεται στο Λιτόχωρο σε υψόμετρο 350 μέτρων

3)Το μήκος της διαδρομής είναι περίπου 12 χιλιόμετρα

4)Η υψομετρική ανάβαση είναι περίπου 750 μέτρα

5)Η υψομετρική κατάβαση είναι περίπου 1450 μέτρα

Από τα παραπάνω στοιχεία γίνεται αντιληπτό ότι η αντίστροφη πορεία, δηλαδή από Λιτόχωρο για Πριόνια, είναι αρκετά απαιτητική και ίσως πιο κουραστική απ’ το να ανέβεις από τα Πριόνια στα ψηλά καταφύγια του βουνού.

Enipeas Waterfalls

Την έναρξη του μονοπατιού συμβολίζει η ξύλινη είσοδος με το σημάδι Ε4 που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το parking. Επίσης στα πρώτα μέτρα της διαδρομής θα συναντήσεις και την πρώτη ξύλινη γέφυρα. 

Κοντά στο πρώτο χιλιόμετρο της διαδρομής θα βγεις σε έναν αγροτικό δρόμο, όπου και θα πας δεξιά. Στην συνέχεια αφού φτάσεις στο πλάτωμα θα ξαναμπείς αριστερά στο μονοπάτι.

Λίγο πριν συμπληρωθεί η πρώτη ώρα πεζοπορίας θα συναντήσεις την ταμπέλα για τη Μονή του Αγίου Διονυσίου. Αν κοιτάξεις καλά προς το ποτάμι και ακολουθήσεις το μονοπάτι θα δεις τον καταρράκτη του Ενιπέα. Αφού επιστρέψεις στην ταμπέλα μετά από 150 μέτρα υπάρχουν πολύ ανηφορικά σκαλοπάτια για την Μονή. Προσοχή! Επειδή δεν υπάρχει ταμπέλα, πολλοί άθελά τους συνεχίζουν στο κύριο μονοπάτι και προσπερνούν τη Μονή. 

Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον Άγιο Διονύσιο γύρω στο 1542. Ο Διονύσιος έχτισε κελιά, παρεκκλήσια και μύλους ενώ φρόντισε και για τον εμπλουτισμό του μοναστηριού με κειμήλια, λείψανα αγίων, εικόνες και έγραψε κανονισμούς για την ομαλή λειτουργία της Μονής. Αφού περπατήσεις για λίγα μέτρα στον δρόμο θα δεις στο δεξί σου χέρι τη Μονή.

Μονή Αγίου Διονυσίου

Από την είσοδο της Μονής, στα αριστερά υπάρχει ένα σημάδι που υποδεικνύει το μονοπάτι. Επόμενος προορισμός είναι το Άγιο Σπήλαιο. Μετά από 1 χιλιόμετρο και ένα ακόμα πέρασμα από γέφυρα θα συναντήσεις ένα ιδιαίτερο εκκλησάκι σφηνωμένο στον βράχο.

Ο Άγιος Διονύσιος με πραγματικό όνομα Δημήτριος Καλέτσης, γεννήθηκε στις αρχές του 16 αιώνα στο χωριό Σκλάταινα της Καρδίτσας που σήμερα ονομάζεται Δρακότρυπα. Έχοντας περάσει από μοναστήρια των Μετεώρων και του Αγίου Όρους, αποφάσισε να εγκατασταθεί στον Όλυμπο και να ασκητεύσει ζώντας σε ένα μικρό παρεκκλήσι κάτω από ένα βράχο.

enipeas bridge
Γέφυρα στον Ενιπέα από ψηλά

Μετά το εκκλησάκι ακολουθεί ένα απότομο κατέβασμα που δεν διαρκεί πολύ. Λίγο πριν και λίγο μετά το εκκλησάκι ήταν τα μοναδικά σημεία στα οποία το μονοπάτι ήταν βρεγμένο και γλιστρούσε ελαφρώς. Από την στιγμή που θα κατέβεις στην κοίτη του ποταμού ξεκινάνε οι εναλλαγές από την μία όχθη στην άλλη. Ανά 20 λεπτά περίπου θα περάσεις από άλλες 3 ή 4 γέφυρες.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ενιπέας ήταν ένας πολύ όμορφος άντρας, τον οποίο διεκδίκησαν πολλές από τις θεές! Ωστόσο, ο ίδιος έδειξε την προτίμησή του επιλέγοντας την θεά του έρωτα Αφροδίτη, προκαλώντας την οργή της θεάς Ήρας! Θέλοντας η Ήρα να τον εκδικηθεί τον μεταμόρφωσε σε ποταμό και τον καταράστηκε να μην εκβάλει πουθενά μέσα στο Αιγαίο παρά να χάνεται μέσα στους κάμπους της Πιερίας.

Μετά το τελευταίο γεφυράκι ξεκινάει μία παρατεταμένη ανάβαση και χάνεται η οπτική επαφή με το ποτάμι. Μετά την την διασταύρωση προς την θέση Γκόλνα το ανέβασμα συνεχίζεται και θα περάσει από μερικούς βράχινους λόφους. Από τον τελευταίο λόφο, τις Πόρτες, όπου υπάρχει πλέον θέα και στο Λιτόχωρο ξεκινάει μια μεγάλη κατάβαση προς το χωριό.

Σε γενικές γραμμές το μονοπάτι είναι καλά διαμορφωμένο, έχει αραιή σήμανση και πολύ λίγες εκτεθειμένες ζώνες, συνιστάται όμως για άτομα που έχουν μία ικανοποιητική φυσική κατάσταση γιατί τα ανεβοκατεβάσματα είναι συνεχή.